Leonie Gossens

In mijn werkwijze komen makend onderzoek en een multidisciplinaire benadering bij elkaar. Als fotograaf en kunstenaar probeer ik te vangen dat wat er niet meer is, nog niet is geweest of misschien niet heeft mogen zijn. Niet het hier en nu, maar het afwezige probeer ik te vertalen in iets zichtbaars. Startpunt voor mijn fotografische en beeldende experimenten is een gevoeligheid voor het schijnbaar onopvallende of afwijkende. Vanuit mijn gedachten volgt een zoektocht naar een visuele en tastbare vertaling hiervan.

In 2019 ben ik begonnen aan Project Representatie van Miskramen in Visuele Cultuur (Project RMVC); een onderzoek naar visuele strategieën om het onderwerp van de impact van een miskraam te onderzoeken en verbeelden. Een hoogst individuele ervaring die tegelijkertijd door ongelofelijk veel vrouwen en ook heel vaak wordt beleefd. Maar een onderwerp dat door weinig fotografen en kunstenaars in de formele canon is vastgelegd of verbeeld.

Voor mijn afstuderen geef ik een vervolg aan Project RMVC met een verdiepend fotografisch onderzoek waarmee ik het onderwerp vanuit een nieuwe invalshoek benader. De titel voor dit vierde deel is: Ik MIS … KRAAM. Het afstudeerwerk combineer ik met de eerdere reeksen tot een publicatie waarmee ik mensen wil verleiden zich open te stellen om een moment stil te staan bij dit thema. Het is mijn fotografische zoektocht maar de vragen die ik stel en de antwoorden die ik probeer te formuleren dragen naar ik hoop bij aan herkenning en contemplatie. En een mogelijkheid voor de ander om zich te verplaatsen in een weinig openlijk besproken onderwerp.

In mijn eerste werken onderzocht ik de zoektocht naar antwoorden, de onwetendheid over het proces dat je doormaakt en het vallen en opstaan tijdens het rouwproces. Voor mijn afstudeerwerk richt ik me op de ervaring die door veel vrouwen wordt benoemd: Wanneer en waar het precies mis ging is meestal lastig te achterhalen; zwangerschapsverschijnselen kunnen zelfs na het overlijden van een foetus nog weken aanhouden zonder een teken dat er iets mis is. De vraag van het wanneer en de vage grens tussen voor en na neemt dan ook een centrale plaats in in mijn onderzoek.