Britt van den Broeke

Ik heb mezelf uitgedaagd door drie jaar geleden West Zeeuws-Vlaanderen te verlaten en te verhuizen naar de levendige stad, Rotterdam. Werk ervaring op doen in de maatschappelijke zorg met vele culturen en voor de opleiding Photographic Design. De stad is exotisch in mijn ogen, je hebt zoveel binnen handbereik.

Uiteindelijk heb ik twee jaar in Rotterdam gewoond en heb enorm veel over mezelf geleerd. Ik woon weer terug in West Zeeuws-Vlaanderen, heerlijk die rust. Door in Rotterdam te hebben gewoond heb ik op een afstand naar West Zeeuws-Vlaanderen kunnen kijken en ben ik mij gaan realiseren wat West Zeeuws-Vlaanderen voor mij betekend. Mijn leraar zei heel mooi: ‘je kunt het meisje uit West Zeeuws-Vlaanderen halen, maar West Zeeuws-Vlaanderen niet uit het meisje’.

Het werk wat ik heb gemaakt tijdens de opleiding had vaak te maken met West Zeeuws-Vlaanderen. Ik was onbewust al bezig met mijn onderwerp voor de expositie. Met een blik naar West Zeeuws-Vlaanderen kijken of het nu al nostalgisch is, terwijl het nog niet weg is, maar iets wat ik nu al mis. Een gevoel van heimwee, naar zoals het was.

Er zijn veel ontwikkelingen in West Zeeuws-Vlaanderen. Wegkwijnende landbouw en visserij. Zijn vergrijzing. Zijn krimp. Toerisme die de omzet moet gaan maken, een recreatienatuurpark met honderden vakantiewoningen. Onze kustlijn is een attractie voor toerisme, wat moet nog meer gaan wijken in de toekomst.

Ik heb het gevoel dat het mijn verantwoordelijkheid is om West Zeeuws-Vlaanderen in eer te houden. Het vastleggen van plekken en authentieke personen in West Zeeuws-Vlaanderen, die een sfeer hebben van nostalgie. Doormiddel van portretten, landschappen en stillevens wil ik mijn verhaal visualiseren. De beelden zijn op een associatieve manier met elkaar verbonden.