Ariana Eland

Dus luister niet naar je moeder, dan komt alles goed. Deze zin komt uit een gedicht van Annie M.G. Schmidt en is al jaren mijn lijfspreuk en ook de rode draad in het werk dat ik maak. Het herinnert me eraan om eigenwijs te zijn en vanuit nieuwsgierigheid mijn eigen weg te volgen.

Naast mijn opleiding werk ik op een werk- en leercentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Een groep fantastische mensen die mij inspireren om op een andere manier naar de wereld te kijken. Het is vergelijkbaar met de wereld gezien door de ogen van een kind. Wat ik dan zie en beleef is een wereld vol verassingen en magie. Het is soms letterlijk de wereld op zijn kop.

In dit project heb ik onderzocht hoe deze wereld eruitziet. Het is als het ware een ontdekkingstocht door mijn eigen vertrouwde wereld maar nu gezien op een totaal andere manier. Ik heb me laten verrassen door wat ik tegenkwam. Wat is de magie in het alledaagse dat ik nu over het hoofd zie? Ik heb voortdurend geprobeerd om met een onbevangen blik dingen in een nieuw licht te zien en te ervaren met al mijn zintuigen.

Wat uiteindelijk is ontstaan is een poëtisch beeldverhaal waarin ik gebruik maak van symbolen en metaforen en waarin het ritme van de beelden een belangrijke rol speelt. De beelden lijken willekeurig bij elkaar gegooid maar zijn bedoeld om de nieuwsgierigheid en fantasie bij de kijker aan te wakkeren en nodigen uit om er zelf een verhaal van te vormen.

Ik hoop beelden de wereld in te brengen die de ogen van mensen openen voor al het bijzondere en magische om ons heen. Beelden die vooral vragen oproepen, geen kant en klare antwoorden.